แนวคิดและการเลือกเรื่องการเรียนของชาวนิวซีแลนด์และชาวตะวันตกมีความแตกต่างจากเราคนไทยมาก เพราะเขาไม่ได้ใช้การศึกษามาเป็นตัวกำหนดความสามารถของคนหรือแบ่งแยกว่าใครเก่งหรือไม่เก่ง ระบบการศึกษาถูกสร้างขึ้นเพื่อเปิดโอกาสให้คนได้เรียนรู้ และพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นและสามารถนำความรู้นั้นมาใช้ให้เป็นประโยชน์จริงๆ ในการทำงาน ฉะนั้นหลักสูตรในสถาบันเหล่านี้จึงมีความสำคัญอย่างมากที่จะช่วยพัฒนาคนเรียนให้มีความรู้ ความชำนาญ ในเรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างแท้จริง

ในประเทศนิวซีแลนด์ การเรียนการสอนที่เน้นภาคปฏิบัติ (วิชาชีพ) มากกว่าภาควิชาการ เพื่อนำไปประกอบอาชีพเรียกว่า VOCATIONAL TRAINING สถาบันที่ทำการสอนมี 2 แบบ คือ
แบบที่หนึ่ง สถาบันของรัฐบาล โดยสถาบันเหล่านี้จะมีคำว่า Institute of Technology หรือ Polytechnic ต่อท้ายเสมอ เช่น Eastern Institute of Technology, Northland Polytechnic
แบบที่สอง คือสถาบันของเอกชน ซึ่งเปิดสอนหลักสูตรมากมาย ไม่ต่างจากสถาบันของรัฐบาล เพียงแต่ของเอกชนไม่มีคำว่า Institute of Technology หรือ Polytechnic เช่น Auckland Institute of Studies (AIS) , Crown Institute of Studies

นักศึกษาที่เรียนในสถาบันเหล่านี้ต่างมีจุดมุ่งหมายที่แตกต่างออกไป แบ่งออกเป็น 4 กลุ่มใหญ่ๆ คือ
เพื่อทำงาน
เพื่อเรียนต่อในระดับปริญญาตรี
เพื่อหาอาชีพใหม่
เพื่อเพิ่มความรู้ ความชำนาญเฉพาะด้าน

เรียนเพื่อทำงาน

ในนิวซีแลนด์นักเรียนที่จบมัธยมปลาย (Year 12) หากต้องการศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น เขามีทางเลือกคือ

• เรียนต่อ Year 13 ใน ร.ร.มัธยมศึกษา หรือไปเรียน Foundation Studies Year ในมหาวิทยาลัยของรัฐ หรือ สถาบันเอกชน แล้วเรียนต่อในมหาวิทยาลัยอีก 3 ปี และได้รับวุฒิปริญญาตรี หรือ
• เรียนที่สถาบันเทคโนโลยี หรือโพลีเทคนิค 6 เดือน - 1 ปี ได้วุฒิประกาศนียบัตร (Certificate) นำไปสมัครงานได้ หรือเรียนหลักสูตร 2 ปี ได้วุฒิอนุปริญญาตรี (Diploma) นำไปสมัครงานได้เช่นกัน หรือเรียนต่ออีก 2 ปี แล้วได้วุฒิปริญญาตรี

เรียนเพื่อต่อในระดับปริญญาตรี

หลังจากที่นักศึกษาเรียนได้วุฒิอนุปริญญา (Diploma) ยังสามารถโอนหน่วยกิตเพื่อไปต่อปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยโดยใช้เวลาอีก 1.5 ปี - 2 ปี แล้วแต่จำนวนหน่วยกิตที่โอนได้ วิธีนี้เหมาะกับนักเรียนต่างชาติเพราะนอกจากจะประหยัดเงินคือ จ่ายถูกกว่าใน 2 ปีแรกแล้ว ยังเป็นการเตรียมความพร้อม 2 ปีแรกก่อนย้ายไปเรียนในมหาวิทยาลัยเพราะในสถาบันวิชาชีพเหล่านี้มีจำนวนนักศึกษาต่อห้องเรียนน้อยกว่าในมหาวิทยาลัย ทำให้นักศึกษามีความใกล้ชิดกับอาจารย์ผู้สอนและเพื่อนที่เรียนด้วยกัน ได้มีโอกาสเรียนรู้วิธีการเรียนและ การค้นคว้าในระดับอุดมศึกษา นอกจากนี้สถาบันเหล่านี้ยังมีหน่วยงานสนับสนุนและช่วยเหลือนักศึกษาต่างชาติในด้านต่างๆ อีกด้วย เช่น นัดติวนอกเวลา อบรมพิเศษเรื่องการใช้ computer แนะนำเรื่องการเขียนรายงานภาษาอังกฤษ ผลสุดท้ายก็ได้ปริญญาตรีเหมือนกัน แถมยังมีประกาศนียบัตรและอนุปริญญาเพิ่มมาอีกด้วย นักศึกษาบางคนหยุดเรียนไป 2 ปี หลังจากได้อนุปริญญา เพื่อทำงานเก็บเงิน ท่องเที่ยวหาประสบการณ์ หลังจากนั้นค่อยกลับมาเรียนต่อเพื่อวุฒิปริญญาตรี

เรียนเพื่อหาอาชีพใหม่

บางคนเรียนจบปริญญาตรีแล้ว และทำงานเป็นครูมานาน เกิดเบื่อและรู้สึกว่าไม่ชอบงานครู ก็ลาจากครูและไปเรียนทางด้านการทำอาหาร (Diploma in Professional Cooking) ตอนนี้เป็นพ่อครัว (Chef) อยู่ที่โรงแรมระดับห้าดาว

หรือบางคนจบทางด้านธุรกิจมา แต่มารู้ตัวว่าชอบทางด้านศิลปะการออกแบบก็สามารถเรียนหลักสูตรทาง Design ได้ นั่นคือไม่ว่าจะทำงานอะไรมาก่อน หรืออายุเท่าไรก็ตาม ทุกคนสามารถสมัครเข้าเรียนในสถาบันวิชาชีพได้เสมอ มีข้อจำกัดอย่างเดียวคือ ต้องจบมัธยมปลายเท่านั้น

เรียนเพื่อเพิ่มเติมความรู้เฉพาะด้าน

ความรู้เพียงด้านเดียวบางทีเมื่อไปทำงานแล้วจะรู้สึกว่าไม่เพียงพอที่จะให้ก้าวหน้าเช่น นักกฎหมาย ต้องมีความรู้ทางด้านบัญชีควบคู่ไปด้วยก็มาเรียน Accounting ที่สถาบันวิชาชีพได้ หรือบางคนเรียนจบวิศวกรรม พอมาทำงานในระดับบริหารต้องมีความรู้ทางด้านบริหาร + การจัดการ ก็สามารถมาเรียนเพิ่มเติมได้

ยังมีบางสาขาวิชาที่ยังไม่มีการสอนระดับปริญญาตรี แต่สอนในระดับวิชาชีพ เช่น การบริหารจัดการงาน Event ต่างๆ การอัดเสียง ธุรกิจทำไวน์ การดูแลเด็กเล็กและผู้สูงอายุ การร้องเพลง การทำอาหารแบบมืออาชีพ ( Professional Cooking ) ฯลฯ

การเรียนวิชาชีพ ในสถาบัน Institute of Technology และ Polytechnic ของนิวซีแลนด์ มาตรฐานไม่ได้ต่างไปจากการเรียนในมหาวิทยาลัย เพราะกว่าที่นักศึกษาจะจบการศึกษาโดยมีวุฒิบัตรรับรองนั้นต้องผ่านการสอบ การทำงานวิจัย การทำโปรเจคกลุ่ม หรือการฝึกงาน ที่ได้ผลเป็นที่แน่ใจว่านักศึกษาคนนั้น มีความรู้ความสามารถออกไปทำงานได้จริง หากนักศึกษาไม่สามารถทำคะแนนได้ตามเกณฑ์ที่สถาบันกำหนด พวกเขาไม่สามารถจบการศึกษาได้

ชาวนิวซีแลนด์มองว่าอาชีพทุกอาชีพมีความสำคัญและมีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกันจะทำงานในอาชีพไหนก็ตามต้องมีความรู้จริง เชี่ยวชาญ รักและภูมิใจในอาชีพนั้น และทำอย่างดีที่สุด ไม่ว่าคุณจะเป็นช่างทาสี ผู้ดูแลผู้สูงอายุ นักบัญชี วิศวกร หรือ พ่อครัว คุณก็ต้องทำงานอย่างมืออาชีพ เพราะนั่นคือสิ่งที่ชี้ว่าคุณเป็นคนมีความสามารถ และเมื่องานออกมาดีก็ถือว่าคุณประสบความสำเร็จในอาชีพนั้น

Semester 1: กุมภาพันธ์-มิถุนายน
Semester 2: กรกฎาคม-พฤศจิกายน